Udział w tegorocznym Przeglądzie potwierdzili:

Denis Urubko

Jeden z najwybitniejszych himalaistów świata. Urodził się 29 lipca 1973 roku w Niewinnomyssku (Kraj Stawropolski, Rosja). Jest więc z pochodzenia Rosjaninem, ale obecnie mieszka we Włoszech. Miał obywatelstwo radzieckie, a następnie kazachsie: od 2013 roku ma obywatelstwo rosyjskie i od 2015 polskie.

Ten wybitny kazachski wspinacz ma na swoim koncie wiele wejść na szczyty siedmio i ośmiotysięczne, podczas których niejednokrotnie wyznaczał nowe drogi. Denis może poszczycić się zdobyciem Korony Himalajów bez użycia tlenu, czego dokonał jako 15 człowiek w historii. Jest również pierwszym zimowym zdobywcą dwóch ośmiotysięczników.

Jak sam mówi traktuje alpinizm jak rodzaj sztuki i tak jak każdy twórca potrzebuje widowni. Chce się dzielić z ludźmi swoimi przeżyciami i emocjami, które towarzyszą mu podczas wspinaczki. Wierzy, że dzięki temu ktoś, kto interesuje się alpinizmem, będzie mógł przeżyć to samo, co on.


Aleksander Lwow

Polski alpinista i himalaista. Wspina się od 1970 roku, a zaczynał od skałek Gór Sokolich w Rudawach Janowskich. Od 1971 r. był członkiem Klubu Wysokogórskiego we Wrocławiu (do momentu jego rozwiązania w 1998). Od 1999 r. jest członkiem Klubu Wysokogórskiego w Katowicach. W roku tym został laureatem nagrody „Kolos” za zimową wyprawę na Everest. Jest redaktorem biuletynu „Góry i Alpinizm” (GiA). Uczestnik wypraw w Himalaje, między innymi na K2 (dwu krotnie, w tym raz w zimie), Yalung Kang (zimą), Broad Peak (zimą), Mount Everest (4 razy). Wspinał się także w Hindukuszu, Pamirze, Andach i Tienszanie. Jest autorem pierwszego polskiego i jak dotąd najszybszego w historii (7 godzin, samotnie) wejścia na Pumori. W 1991 roku zorganizował i kierował międzynarodową wyprawą Polish Jack Wolfskin Everest Expedition. Zdobywca czterech ośmiotysięczników: Lhotse (8516 m n.p.m.) – 14 maja 1986 – z Tadeuszem Karolczakiem, Manaslu (8156 m n.p.m.) – 1984 z Krzysztofem Wielickim, Cho Oyu (8201 m n.p.m.) – 1987 z Tadeuszem Karolczakiem, Gaszerbrum II (8035 m n.p.m.) – 1993 z Piotrem Snopczyńskim i Larym Hallem. Laureat KOLOSA, Członek Honorowy PZA, Członek Honorowy EKG. Autor znakomitych książek – w tym „Zwyciężyć znaczy przeżyć 20 lat później”.


Jerzy Natkański

Dyrektor Zarządu Fundacji Wspierania Alpinizmu Polskiego im. Jerzego Kukuczki. Ultramaratończyk, alpinista, przodownik turystyki górskiej. Należy do Klubu Wysokogórskiego w Warszawie. Przygodę z górami zaczął w Bieszczadach. Jeździł na trekkingi w Alpy, do Norwegii, Indii (Ladakh, Zanskar) i Nepalu. Wspinał się w Tatrach, Alpach, Andach, Himalajach i Karakorum. Latem 1987 r., razem z Dariuszem Załuskim przeszedł grań Tatr Wysokich. Karakorum i Himalaje (1993 – pierwsze wejście na Borondo Sar, razem z Dariuszem Załuskim, 17.07.1997 – Gasherbrum II – wspólnie z Dariuszem Załuskim, 2002 – Island Peak, 20.07.2007 – Broad Peak – wraz z Olafem Jarzemskim i Jackiem Telerem). Ponadto brał udział w wyprawach m.in. na: 1996 – Nanga Parbat – lato, 1997/1998 – Nanga Parbat – kierownikiem był Andrzej Zawada, 1997/1998 – Makalu – pod kierownictwem Krzysztofa Wielickiego, 2002/2003 – K2 – zimowa wyprawa Netia-K2, kierowana przez Krzysztofa Wielickiego, 2006 – Makalu – wiosna, 2008 – Dhaulagiri – wiosna, 2010 – Nanga Parbat – wiosenna wyprawa unifikacyjna programu Polski Himalaizm Zimowy PZA. Kierownik wypraw unifikacyjnych PHZ PZA: 2012 – Manaslu, 2013 – Dhaulagiri, 2014 – Broad Peak Middle, 2016 – K2. Inne rejony: 1990 – Aconcagua, 1995 – Kilimandżaro, 1997 – Denali. Uprawia długodystansowe biegi górskie (m.in. Alpine Davos Marathon 78 km, Bieg Rzeźnika 77 km w Bieszczadach, Kalisia Ultramaraton 100 km), startował w rajdach przygodowych, triatlonach, rajdach off-roadowych, uprawia żeglarstwo morskie. Jest członkiem Stowarzyszenia Cywilnych Zespołów Ratowniczych z Psami STORAT w Rzeszowie.


Rafał Fronia


Bogusław Magrel

Od dziecka interesował się górami, jeszcze w szkole podstawowej przeszedł wszystkie szlaki Beskidu Śląskiego i Żywieckiego. W 1988 roku pierwszy raz samodzielnie pojechał w Tatry, od 1992 chodził również zimą.

W 1996 roku pojechał w Alpy (Mont Blanc), a w 2000 roku na kaukaski Elbrus. Wspinaczką zainteresował się w 2001 roku, kiedy to pierwszy raz wszedł na Matterhorn. Od tamtej pory starał się rozwijać swoje umiejętności wspinaczkowe i co roku odwiedzał nowe rejony. Jednak zawsze najbardziej interesował go alpinizm wyprawowy, dlatego spędził pięć sezonów w Pamirze i Tien Szanie oraz zorganizował dwanaście wypraw w Himalaje, w tym sześć na szczyty ośmiotysięczne. Stanął na wierzchołkach: Cho Oyu, Shisha Pangmy Centralnej i Manaslu. Podczas wypraw nie raz uczestniczył w akcjach ratunkowych.

Na co dzień prezes Polskiego Klubu Alpejskiego, w ramach którego organizuje wyprawy górskie na wszystkie kontynenty świata oraz prowadzi działalność szkoleniową. Dyrektor programowy Festiwalu Górskiego „Karkonoskie Dni Lajtowe”. Na Przeglądzie opowie o wyprawie na niezdobyte szczyty Karakorom, która odbyła się dla uczczenia 100-ej rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę.


Katarzyna Biernacka

Kasia Biernacka kilka razy w roku jeździ jako fotograf i grotołaz na wyprawy eksploracyjne. Jej zdjęcia można zobaczyć na instagramie @kasiabiernacka_photography i na jej stronie kasiabiernacka.com. W Polsce współorganizuje Festiwal Górski w Lądku Zdroju, gdzie jest Dyrektorem Programu Filmowego. Tłumaczy też filmy outdoorowe, pisze do magazynów teksty o odkrywaniu świata i prowadzi zajęcia edukacyjne oraz spotkania podróżnicze dla dzieci.

Podczas Przeglądu przedstawi prezentację autorską, pt. „W 80 jaskiń dookoła świata” – która jaskinia jest uznawana za najpiękniejszą na świecie? Co to są gipsowe kwiaty, jak wyglądają hawajskie tuby lawowe i jak się dostać na dno stumetrowej studni krasowej w środku dżungli? Na czym polega eksploracja jaskiń i dlaczego niektóre systemy bada się od ponad 50 lat? Jak się czuje speleolog po spędzeniu tygodnia pod ziemią? Grotołaz i fotograf Kasia Biernacka opowie o swojej pasji, która w ciągu 18 lat zaprowadziła ją do jaskiń na różnych krańcach naszej planety.


Andrzej (Szaman) Ziółkowski

Mówią o nim „ Szaman”, chociaż jak sam twierdzi, nie dlatego iż ma jakieś wyjątkowe zdolności. Uznaje się za miłośnika natury i generalnie stara się żyć zgodnie z jej prawami. Pasjonuje się fotografią i filmem przyrodniczym. Od wielu lat dociera w najdziksze miejsca naszej planety. Zagląda tam, gdzie nie dotarła cywilizacja-kajakiem, pontonem, konno…, jak się da.
Przemierzył kilkanaście pasm górskich. Dmuchanym kajakiem spływał po rzekach Laponii, Mongolii, Syberii, Alaski, Afryki, Ameryki Południowej. Spenetrował kilka fiordów norweskich i  magiczne jezioro Bajkał.  Koordynował i ubezpieczał pierwszy polski trawers Mount Everestu. Mówi jednakże, że najwyższe góry świata nie pochłonęły jego Duszy- „Za dużo ludzi…”. Przeważnie podróżuje samotnie, ale nie tylko. Generalnie lubi towarzystwo, ale na wyprawach woli spotkać niedźwiadka niż
człowieka. Syberia to jego miłość i swoje wyprawy ostatnio najczęściej kieruje w tamtą stronę.

Podczas Przeglądu przedstawi prezentację autorską, pt. „Syberia – moje uzależnienie… , ( Kamczatka, Bajkał i Ałtaj w jednej odsłonie)„.
Czyżby uzależnienie…?

Znowu Syberia – znowu okolice Ałtaju. Cóż takiego jest w tej krainie, że mimo wielu ciekawych dróg na horyzoncie, moja dusza ponownie wybrała ten kierunek. Nie ma wątpliwości, magia tego miejsca urzekła mnie, oczarowała. Jestem jak dziecko, które spróbowało wyjątkowego łakocia i za każdym razem stojąc teraz przed ladą ze słodyczami, nieodmiennie wybiera ten sam cukierek. Z jednej strony zadowolony, że może to uczynić , z drugiej wewnętrzny smutek, że nie starczy mu sił na konsumpcję całej reszty. Czy życie nie może być prostsze…